وراثت چندگانه و MRO

class A:
    def hello(self): return "A"

class B(A):
    def hello(self): return "B"

class C(A):
    def hello(self): return "C"

class D(B, C): pass

print(D.__mro__)  # D → B → C → A → object
print(D().hello())  # B

پایتون متد را در همین ترتیبِ __mro__ جست‌وجو می‌کند (الگوریتم C3: حفظ ترتیب والدها + احترام به ارث‌بری). super() هم در همین زنجیره قدم می‌زند، پس در وراثت چندگانه باید «مشارکتی» نوشته شود (هر __init__ زنجیره را با super().__init__() ادامه دهد و آرگومان‌ها را با **kwargs رد کند).

کاربردِ سالم وراثت چندگانه فقط میکسین است: کلاس‌های کوچکِ تک‌منظوره (مثل JsonMixin) که حالتِ خودشان را نمی‌سازند و فقط یک قابلیت اضافه می‌کنند. درخت عمیقِ چندوالدی، بدهی فنی است.